Tag: Humbug
De Arctic Monkeys boeken vooruitgang
geplaatst door Fred op 04 dec 2009, onder Album recensies
‘Humbug’, het nieuwe album van de Arctic Monkeys is overduidelijk een vervolg op de vorige albums. Hetzelfde genre, alleen geperfectioneerd.
1. My Propeller (3:28)
2. Crying Lightning (3:43)
3. Dangerous Animals (3:24)
4. Secret Door (3:43)
5. Potion Approaching (3:32)
6. Fire and the Thud (3:50)
7. Cornerstone (3:17)
8. Dance Little Liar (4:43)
9. Pretty Visitors (3:40)
10. The Jeweller’s Hands (5:42)
Het eerste nummer is ‘My Propeller’. Het klinkt al voller maar langzamer dan wat we van de Monkeys gewend zijn, maar toch maakt de stem van Alex weer een vertrouwd geluid. De strakke drum, gitaar en bas maken het nummer perfect af. Strak, vol en vooral heerlijk de Arctic Monkeys stijl.
De Single ‘Crying Lighting’ is net zo. Ook iets minder snel als de eerdere albums van de Monkeys. Ook klinkt het weer vol. Het nummer is complex. Ook het geluid van de gitaar tijdens de solo had ik niet verwacht bij de Arctic Monkeys, maar het past zeker wel bij het nummer. Ook de afwisseling tussen hard en zacht en de overgangen zitten geweldig in elkaar. Een topnummer.
De intro van ‘Dangerous Animals’ doet meteen weer denken aan de vroegere nummers van de Arctic Monkeys. Hiermee wordt duidelijk dat dit album een vervolg is op de eerdere albums. Het is dezelfde stijl, alleen verbeterd. De samenwerking tussen de instrumenten zorgen ook weer voor de strakheid waarmee dit nummer is gespeeld. Ook de gitaarsolo, voor hoever je het een solo kan noemen, komt weer met het schelle Monkeys geluid.
‘Secret Door’ begint met rustige gitaar en zang. Maar dan opeens komen de drum en elektrische gitaar erbij. Het wordt er niet heel ruig van, maar het geeft het nummer toch nog wat pit. In het refrein lijkt het net alsof het nummer vertraagd wordt. Dit zorgt voor een geheime sfeer, vooral omdat het nummer ook nog eens ‘Secret Door’ heet. Een goed gecomponeerd nummer.
De intro van ‘Pointing Approaching’ is weer typisch iets voor deze band. Het begint met gitaar en de zang en de drum komen er tegelijk in. Weer maakt de perfecte timing het weer super! De bridge van het nummer maakt het weer anders. Het nummer is vlot, strak en voller dan wat we van de Monkeys gewend zijn. Maar over dat de nummers vol zijn geworden hoef ik nu denk ik niet meer te zeggen.
‘Fire And The Thud’ is niet een van de interessantste nummers van het album. Het is rustig, en goed gezongen. Tenminste, als je van het accent van Alex houdt. Het nummer is redelijk eentonig, maar dat kan je de band ook niet kwalijk nemen, nadat ze zulke topnummers hebben geschreven.
‘Cornerstone’ daarin tegen is weer een topper. De perfect getimede zang en daarbij altijd strakke band maken ook een rustiger nummer mooi. Veel kan er over het nummer niet gezegd worden. Behalve dan dat de outtro ook weer typisch iets ‘Monkeys’ eigens is.
De intro van ‘Dance Little Liar’ heeft iets geheimzinnigs. Mede door het effect wat ze over de elektrische gitaar hebben gegooid, maar ook door de stem van Alex. Toch klinkt het alsof ze Alex een slechte microfoon hebben gegeven tijdens het opnemen, maar misschien hebben ze dat expres gedaan. Het nummer heeft enigszins wat weg van ‘Do Me A Favour’, maar dan moet je dat nummer wel heel vaak hebben geluisterd om dat erin te zoeken. Het is zeer strak gespeeld en de bas en de drum beat maken het super!
‘Pretty Visitors’ is weer de oude Arctic Monkeys’. Snel, strak, maar jammer genoeg ook redelijk leeg. Toch verpest dat het nummer niet, maar geeft het iets vertrouwd. Ook het verschil tussen het refrein en het couplet is goed, alleen ze hadden meer kunnen doen aan de overgang. Niet nummer 1 van het album, maar toch goed.
De afsluiter is ‘The Juweler’s Hand’. Ook deze is niet al te hard, maar juist rustig en mysterieus. De outtro van dit nummer is geweldig. Precies wat het laatste nummer van een album zou moeten hebben. Als je dit nummer hebt afgeluisterd heb je een fijn gevoel. De Monkeys hebben de beste keus gemaakt als het gaat om het kiezen van een laatste nummer.
Het is duidelijk. De Arctic Monkeys zijn weer een niveau hoger gekropen in de muzikale wereld. Ze maken betere nummers dan dat ze maakten. En dat maakt Humbug een klasse album!